شبگرد تنها

چقدر سخته ....

zemzeme6 — Tue, 01 Jan 2008 12:17:18 GMT

چقدر سخته توی چشمای کسی که تمام عشقتو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوسش داری !

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده !

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی !

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری !

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگه ای ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم بگی :

««« گل من باغچه ی نو مبارک ! »»»

zemzeme6 — Thu, 06 Dec 2007 18:11:39 GMT

می فشارد قلب من را اسم تو

جسم من جاری شده در جسم تو

ای نفسهایت نسیم سبزه زار

سقف خانه پر شد از عطر بهار

گاهی از من عاشقانه یاد کن

تو به یادم بوسه ای بر باد کن !!!

zemzeme6 — Thu, 15 Nov 2007 09:48:18 GMT

گر همچو من افتاده ی این دام شوی

ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم

با ما منشین اگر نه بد نام شوی .... !

zemzeme6 — Tue, 11 Sep 2007 10:07:18 GMT

تو چطور می گی که من برای تو کم بودم

منی که عاشقترین عاشق عالم بودم

تو فقط دیده ی گریون خواستی

من برات قلب پر از خون بودم

آخه تو فقط یه عاشق خواستی

من برات گذشته از جون بودم

شایدم تو راست می گی

شایدم من واسه تو کم بودم

....منی که عاشق ترین عاشق عالم بودم

zemzeme6 — Tue, 28 Aug 2007 21:05:31 GMT

به پنجره می نگرم و صدای بی رحم رفتنت را از پشت شیشه های غبار گرفته

می شنوم .هوهوی باد آرامش بی بنیاد وجودم را بر هم می زند

و چشمانم بی اختیار به رسم نبودن ها سراب می بیند.

نگران ایستاده ام .هر چند دستانم پر از گل های رز است اما دگر گلبرگ های خشک به گل فرش کردن کدام راه می ارزد!؟

دگر عطر دستان پر گل به چه کار تو مِی آید!؟

راه می روم ...تلاش باد دلتنگم می کند

...نفس خسته می شود و از حرکت می مانم...

چشم می بندم و با خوش باوری تو را از ته مانده ی ذهنم بیرون می کشم

با تو می خندم ...می گریم...می دوم...می رقصم...

در سیاه و سفید ها به چشمانت می نگرم

ناگهان دلم می لرزد ...تو دور تر از خیال منی...تو آن چنان نیستی که می اندیشم

تو با تمام حدس های من بیگانه ای

بی دلیل و غیر منتظره!

.................................................................

ساعت ها می گذرند...پنجره ها سکوت می کنند...تو می روی و

من دوست داشتن را انکار می کنم...

و تها صدای قلم

تو که هیچ.....!

باور

zemzeme6 — Fri, 10 Aug 2007 16:28:18 GMT

تازه انگار داره باورم می شه

منو تو سایه و نوریم

تازه انگار داره باورم می شه

با هم و از هم چه دوریم

بین ما پنجره ای باز نمی شه

بین ما قصه ای آغاز نمی شه

بین ما همیشه یک دیواره

.....تازه فهمیدم حقیقت داره

چه زیبا !!

zemzeme6 — Sat, 21 Jul 2007 20:15:18 GMT

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذيرفتي! چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو خوش بودم !چه كودكانه ! همه چيزم شدي ! چه زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي ! چه ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم ! چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد! چه بيرحمانه! من سوختم !............ولي هنوز هم دوستت دارم!

شرح سکوت !

zemzeme6 — Wed, 11 Jul 2007 18:29:56 GMT

شرح سکوت :

امشب بغض شکوه هایم ترکیده است . می خواهم شرح سکوتم را برایت بنگارم . التهاب روزهای انتظارم را , خاموشی شبهای بی قراریم را و آوای غمناک مرغ عشقم را ! پس با تمام وجودت ناله هایم را بشنو و به خاطر بسپار .

لحظه های پریشانیم را با یاد کبوتر هایی که شعر پرواز سر می دهند نجوایی نیلی می بخشم. با خاطره ی روزهای رویش گل های وصلت خزانم را نوید بهاری دیگر می دهم . شوق وصال تو دیگر گونه هایش سرخ نیست . دیگر گیسوانش سیاهی را فراموش کرده اند . گفتی وقتی می آیم که آسمان صاف باشد تا محبتم را بر تو ببارانم . وقتی می آیم که غروب دریا غرق در سکون باشد تا عشق طوفانیم را هدیه ی قدومت سازم .هنوز هم آسمان آبی ست و غروب دریا غرق در سکون . باورت کرده بودم چون گفته بودی عشق فرجام یک لبخند و تولد یک حادثه است . گفتی عشق از تبار باران است و کبوتران عاشق هم خیس از بارانند .گفته بودی وقتی می آیی که سرود بهاران را نرگسان مست بخوانند . وقتی که پرستو ها افسانه ی کوچ را روایت کنند و وقتی که یاس های سپید حدیث طراوت را بر برگ هایشان بنویسند . گفته بودی وقتی می آیی که بی کرانگی دریا غرق در سکون باشد .وقتی که درس زندگی را از باد آموخته باشیم و محبت را از لبخند . صداقت را از گل و راز را از گل شب بو . به احساس وصالمان سوگند همه را آموختیم . اما تو را در لحظه های ساکت انتظارم گم کرده ام .یادت هست ؟ عشقمان بهار نبود اما زمستانی بود برای زائیدن بهار .رویایمان سپید نبود اما ظلمتی بود برای سپیدی سحر . گفته بودی گل نرگس را بپرستیم که نوید بخش بهار است . بهار را مقدس بداریم که سمبل وصال است . وصال را دوست بداریم که مظهر پاکی است .و پاکی را عزیز بداریم که آرمان کبوتر است . پس تو ای مفهوم نیکی آسمان , تو ای معنای زندگی و ای رنگین کمان آرزو بیا !!

پس از آن همه ثانیه ها . دقیقه ها , روزها و سال های انتظار و سکوت باز گرد ! بیا تا بر روی خواب خاک . بر روی آب , برروی پر پرندگان و بر روی رواق موج بنویسیم .بنویسیم که زندگی هم رنگ کوچه باغ های آئینه است.بوسه همرنگ آه است . محبت همزاد پرواز است و فراق همان انفجار پی در پی حباب است . بنویسیم که نوازش از تبار گونه های خیس است و حدیث دوستت دارم آزاده ی حصار سینه هاست .

هنوز هم کنار دروازه ی شهر بی قراری هایم منتظر آمدنت هستم .

تو گل نرگس بهارم بودی هستی خواهی ماند !!

zemzeme6 — Sat, 07 Jul 2007 11:40:18 GMT

از آتش پرسیدم محبت چیست ؟!             گفت از من سوزان تر است

از گل پرسیدم محبت چیست ؟!                گفت از من زیبا تر است

از شمع پرسیدم محبت چیست ؟!              گفت از من عاشق تر است

     از خود محبت پرسیدم چیستی ؟!.....

                            بگفت نگاهی بیش نیستم !!!

zemzeme6 — Tue, 03 Jul 2007 08:19:18 GMT

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم

از اشک تمام کوچه را تر کردم

رفتی که سکوت خانه دلتنگم کرد

وابستگی ام را به تو باور کردم !